کمتراز یک سال از اون زمان میگذره . تو این مدت دوستای زیادی پیداکردیم که اکثرا وبلاگ نویس بودن و حتی چند تا دوست خیلی خوب هم داریم که خودشون وبلاگ ندارن و بعداز اولین کامنتشون ارتباطمون با ایمیل ادامه پیدا کرده . دوستای خوبی که نه تنها اینجا بلکه تو وبلاگ جوجه هم برای هدیه نابمون کامنت میذارن و من مطمئنم که بعدها که برای پسرم کامنتاشون رو بخونم اونم کلی از داشتن اینهمه خاله و عموی مهربون خوشحال میشه .
به جز این دوستامون میدونم که وبلاگمون خواننده های دیگه ای هم داره که بعضا بدون کامنت گذاشتن مطالبمون رو میخونن و شاید برای یه بار یا بیشتر بهمون سر زدن .
امروز میخواستم ازتمام کسانی که تو این مدت پیش ما اومدن و نوشته های ما روخوندن بخوام که بعد از خوندن این پست حتما برای من و "تو" کامنت بذارن . چه دوستامون وچه همون خوانند هایی که تا بحال برامون کامنت نذاشتن . حتی شما دوست عزیز 
این رو بذارید به حساب آشنا شدن با همه دوستای هشتاد و هفتیمون .
فک کنم سره سفره هفت سین به جای سبزه باید گندم خیس خورده بذارم .آخه هر سال سبزه عید رو مامان برامون درست میکنه با عدس و قره ماش . امسال هم خیس کرده بود ولی چون خودش بالا سرش نبوده و تند تند آبش رو عوض نکره بود همشون گندید و بو گرفت و ریختیم دور . منم گفتم حالا گندم رو خیس کنم بالاخره تا شب عید یه کوچولو که جوانه میزنه . تا ۱۳ هم سبزه میشه برای خودش . 
. ( خداما رو ببخشه ) کاری که کردیم استفاده از یه سمی به اسم سم مورچه بود که به شکل پودر بود و باید با اب مخلوط میشد . البته من از خونه مامان اینا همون طور مخلوط شده آوردم ولی مامان گفت که پودرش روگرفته . 
. ساعت کاری "تو" که اجازه کار بیشتر تو خونه رو ازش میگرفت و ... همه اینا سبب شده بود که این اسباب کشی برای من یه غول بی شاخ و دمی بشه که فکر کنم به هیچ عنوان از پسش برنمیام . البته بازم من از پسش بر نیومدم ولی انجام شد . خیلی بهتر از اون چیزی که فکر میکردم هم انجام شد . 
. کارهایی که پدرم تو خونه خودشون انجام نمیده برای اسباب کشی ما انجام داد و کمکایی که هر کدومش برای من با ارزش و موندگاره از ما دریغ نکرد . 
) چیزیکه توجه من وخیلی جلب کرد این بود که یه جورایی مغازه ها خلوت بودن . یعنی یه جورایی غیر عادی خلوت بودن . حالا نمی دونم برای شلوغ شدنشون هنوز زوده یا قرار نیست شلوغ بشه ؟ 